



Wspaniale pachnie i jest jedną z najdroższych wędlin na świecie. Produkuje się ją wyłącznie w okolicach Parmy, miasta na północy Włoch. Co ważne − mięso używane do produkcji szynki musi także pochodzić z tego regionu.
Prosciutto di Parma − bo tak nazywa się w
oryginale, ta surowa, lekko solona szynka wieprzowa, która wyjątkowy smak
zawdzięcza dojrzewaniu na powietrzu przez, mniej więcej, jeden rok. Ma dość
subtelny, delikatny smak, który niektórzy określają jako "słodki".
Szynka ta jest chętnie wykorzystywana w tradycyjnej włoskiej kuchni.
Smakosze wolą jednak jeść ją bez dodatków, cienko pokrojoną. Warto dodać, że
świetnie komponuje się z melonem, gruszką, winogronami, figami lub
powidłami śliwkowymi. Cienkie plasterki lubią także towarzystwo świeżego,
pszennego chleba.
Oryginalna szynka parmeńska, powinna mieć
symbol jakości, w tym wypadku − znak denominazione di origine protetta
oraz symbol korony z numerem producenta. Nad rzetelnością producentów
czuwa specjalnie do tego powołane Międzynarodowe Konsorcjum Szynki Parmeńskiej.
Produkcja
W związku z surowymi przepisami, produkcja szynki parmeńskiej musi
przebiegać w ściśle określony sposób. Reguły te dotyczą również hodowanych
na szynkę świń. Muszą być one odpowiednio karmione, ważyć nie mniej
niż 140 kg i w chwili uboju mieć przynajmniej 10 miesięcy. Szynka
produkowana jest z ud wieprzowych ważących około 10 kg. Następnie surową i
posoloną szynkę wiesza się na 12 miesięcy w specjalnych wentylowanych
salach, gdzie "wdycha" powietrze z okolicznych pól i lasów. Proces
przygotowywania szynek jest czasochłonny i bardzo skomplikowany.
Wszystko polega jednak na tym, by mięso odpowiednio wyschło − warto
tu dodać, że słowo "prosciutto" (szynka), pochodzi od czasownika
"prosciugare", czyli: obsychać.
Smaczne i zdrowe
Szynki parmeńskie zawierają małe ilości tłuszczu, dzięki procesowi dojrzewania, szynki
parmeńskie nie tuczą, ponieważ proteiny zawarte w mięsie ulegają rozkładowi,
dzięki czemu są one łatwiej przyswajalne przez organizm.
Indeks haseł
