Pietruszka zwyczajna jest naszym najbardziej znajomym ziołem szeroko stosowanym jako kucharska przyprawa od ponad 2000 lat, ale rzadko konsumowana samodzielnie. Liście, korzenie oraz owoce pietruszki zwyczajnej wykorzystywane są w medycynie ludowej od stuleci. Pietruszka zwyczajna należy do rodziny selerowatych (Apiaceae), liście jej są pierzaste, połyskujące. Jest to roślina dwuletnia. Zioło to z łatwością jest rozpoznawane przez każdego. Pietruszka zwyczajna jest szeroko uprawianym ziołem z żółtymi kwiatami zebranymi w kiście. Jej owoce, zwykle nazywane nasionami, są małe, owalnego kształtu, koloru szarego lub szaro−brązowego z występującymi na przemian bruzdami, rowkami.
Jako roślina dwuletnia, pietruszka zwyczajna w pierwszym roku tworzy przyziemną rozetę liści oraz spichrzowy korzeń. W drugim roku pietruszki zwyczajnej wyrasta gładka, rozgałęziona w górnej jej części łodyga, która potrafi osiągnąć wysokość 50 do 90 cm. Zioło to jest często uprawiane jako roślina jednoroczna ze względu na jej liście stosowane w kuchni. Istnieje wiele odmian pietruszki, np. pietruszka naciowa lub pietruszka korzeniowa. Częściami używanymi w lecznictwie są dojrzałe owoce (nasiona), korzeń oraz nadziemne części zioła.
Zastosowanie pietruszki w kuchni jest niekończące się i nie powinno być tylko ograniczane do przystrajania potraw, nadając im bardziej atrakcyjnego wyglądu. Liście pietruszki dodaje się do zup, mięs duszonych, placków z cząbrem, potrawek. Liście powinny być również wykorzystywane w czasie przygotowywania mięsa, ryb, owoców morza. Świeże liście pietruszki dodaje się do sałatek−są one istotnym składnikiem w smakowitej środkowo−wschodniej potrawie tabbouleh. Liście pietruszki można również dodawać do musów warzywnych, mięsnych, dipów, herbatników oraz krakersów.
Pietruszka jest ostoją świetnej kuchni francuskiej; jest zawarta w tzw. "bouquet-garni" razem z liściem laurowym i tymiankiem, w mieszance pietruszki, estragonu, szczypiorku, oraz trybuły ogrodowej. Liście pietruszki są także zawarte w "persillade", mieszance drobno pokrojonej pietruszki, czosnku oraz szalotek, która jest tradycyjnie dodawana do potrawy krótko przed skończeniem gotowania jej. Włoscy kucharze preferują silniejszy smak odmian pietruszki o płaskich liściach. Olejek pietruszkowy z liści oraz nasion jest używany na skalę przemysłową do przyprawiania konserwowanego lub puszkowanego mięsa, do sosów, marynat, pieczonych wyrobów oraz zup.
Indeks haseł
