Mięta jest jedną z najstarszych roślin leczniczych świata. Stosowana w starożytnych Chinach, w Egipcie do balsamowania zwłok, w Grecji uważano że pobudza myślenie, likwiduje bóle głowy i mdłości.
W medycynie ludowej mięta była lekiem uspokajającym, stosowanym przy bólach żołądka i głowy. W tamtych czasach używano miętę kędzierzawą lub nadwodną. Dopiero od XVIII wieku zaczęła rozpowszechniać się uprawa mięty pieprzowej.
Mięta stosowana jest do leczenia bólów brzucha, nudności, wzdęć, braku łaknienia, niestrawności tłuszczów, schorzeniach wątroby i dróg żółciowych, w nieżytach jamy ustnej i gardła, jako dodatek w ziołowych mieszankach uspokajających. Oprócz naparów stosuje się także olejek miętowy, przeważnie jako dodatek do innych preparatów z powodu niebezpieczeństwa przedawkowania w stanie skoncentrowanym.
Olejek miętowy jest stosowany w kosmetyce, jako dodatek aromatyczny do płynów odświeżających jamę ustną, past do zębów, płynów do kąpieli itp.
Mięta wspaniale pasuje do zup, szczególnie z groszku, pieczonych ryb, kurczaka, mięs, z wyjątkiem wieprzowiny, zapiekanek, surówki z kapusty, szpinaku i ziemniaków.
Indeks haseł
