Bourbon to znany i ceniony typ amerykańskiej whiskey. Nazwa tego trunku pochodzi od hrabstwa Bourbon w Kentucky. Obecnie każda whiskey, która przynajmniej przez rok leżakowała w tym stanie, może nosić nazwę bourbon.
Historia amerykańskiej whiskey zaczyna się wraz z wielkimi falami emigracji z Europy. Mieszkańcy starego kontynentu przywieźli ze sobą zamiłowanie do mocnych trunków oraz technikę destylacji. Jednak powoli wódka ewoluowała w związku z odmiennymi warunkami panującymi Ameryce, a także tempem życia, produkcji i spożycia. Poza tym tym podstawowym surowcem do produkcji whiskey zaczęły być miejscowe zboża, a nie jęczmień słodowy.
Z początkiem XVIII wieku zaczęły pojawiać się kolejne gorzelnie whiskey, głównie w Pensylwanii, gdzie trafiła duża grupa emigrantów z Irlandii oraz Szkocji. Oni przenieśli tradycję wyrobu alkoholu w małych, przydomowych gorzelniach.
Pierwszy trunek z zacierów kukurydzianych, wyprodukowany w Kentucky, pojawił się w 1775 roku, a pierwszy bourbon w 1789. Jego producentem był, pastor kościoła baptystów − Elias Craig z Georgetown w hrabstwie Bourbon. Ale prawdziwą wytwórnię whiskey założył w 1783 roku Walijczyk Evan Williams i to jemu historycy przyznają palmę pierwszeństwa w produkcji bourbona. Nazwa "bourbon" pojawiła się dopiero 1840 roku. Od 1964 roku nazwa ta jest prawnie zastrzeżona i nie należy jej stosować do innych amerykańskich whiskey. Amerykańską whiskey podaje się z lodem lub z lodem i wodą w stosunku 1:1 lub 1:2 w szklankach typu "old fashioned". Bourbony natomiast pije się nierozcieńczone i bez lodu. Istnieją dwa rodzaje burbonów: straight bourbon whiskey (niemieszany) i blended burbon whiskey (mieszany).
Indeks haseł
