POTRAWY Z MAKARONU

"O miłości Włochów do makaronu krążą legendy, bo przecież trudno zrozumieć siłę związku, który tak głęboko, mocno i trwale połączył naród i jedną potrawę.
Wydawałoby się, że wystarczającym uzasadnieniem przywiązania Włochów do makaronów jest po prostu niepowtarzalny smak wielu klasycznych, spożywanych już w starożytnym Rzymie past, ale musi tkwić w tym coś więcej.

Możliwe, że jest jeszcze jedno rowiązanie tej zagadki. Otóż makaron znali już Etruskowie, nazywani przez starożytnych rzymian mangia maccheroni, co oznacza nie tylko "zjadaczy makaronu", ale także− od greckiego macarios − ludzi szczęśliwych. Właśnie to, poza smakiem, jest powodem uwielbienia makaronu: węglowodany zawarte w makaronie znacząco podnoszą poziom endorfin − "hormonów szczęścia". Dlatego regularne jedzenie makaronów, chociażby z dodatkiem oliwy z oliwek, czosnku i pietruszki, gwarantuje, oprócz rozkoszy podniebienia, po prostu szczęście.

Pasty cechuje ogromna różnorodność. Oczywiście poza wieloma rzadkimi odmianami istnieją też klasyczne, takie które podaje się we włoskich restauracjach na całym świecie. Co ciekawe niektóre z nich są stosunkowo młodym wynalazkiem - o popularnym makaronie z sosem pomidorowym nikt nie mógł nawet pomyśleć przed 1519 rokiem, ponieważ dopiero wtedy Hernan Cortez przywiózł pierwsze ich okazy do Europy. Na sugo di pomodoro Włosi musieli poczekać jeszcze okrągłe 200 lat, na pasta alfredo − 400, a znana carbonara doczekała się zasłużonej sławy dopiero po 1945 roku.

Włoska pasta jest zwierciadłem, w którym odbija się koloryt śródziemnomorskiej kuchni, a włoski makaron jest dowodem na godną podziwu inwencję tego narodu. Współcześnie na świecie produkuje się ponad 600 odmian makaronu. Niektóre z nich są odmianami bardzo lokalnymi, ale inne, jak spaghetti, bucatini, fettuccine, tagaitelle, penne, cannelloni, są nazwami rozpoznawalnymi na całym świecie. Ich niezaprzeczalnym atutem jest mąka z pszenicy durum, z której wyrabia się je od 1967 roku. Dzięki niej makaron nie skleja się i można go ugotować al dente (dosł. "na ząb"). "